صفحه 1:
7 ۷ ۱ Pa al ee ‏تیچ‎ a x

صفحه 2:

صفحه 3:
١ ‏اساي‎ ١010-55 بيوكرافى بروين اعتصامی در زندگی تامه پروین اعتصامی ایتگونه آمده است که: پروین اعتصامی که نام اصلی او «رخشنده» است در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ هجری شمسی در تبریز چشم به جهان گشود. در کودکی با خانواده اش به تهران آمد. پدرش که مردی بزرگ بود در زندگی او نقش مهمی داشت و هنگامی‌که متوجه استعداد دخترش شد, به ‎nee‏ در زمينه سرايش شعر کمک كرد یوسف اعتصامی معروف به اعتصام الملک از تويستدكان و دانشمندان بنام ايران بود. وی اولین «چاپخانه» را در تبریز بنا کرد, مدتی هم نماینده ی بود اعتصام الملک مدیر مجله به نام «بهار» بود که اولین اشعار پروین اعتصامی در همین مجله منتشر شد. ثمره ازدواح اعتصام الملک, چهار پسر و یک دختر است مادرش اختر اعتصامی نام داشت. او باتویی مدبر, صبور, خانه دار و عفیف بود. وى در پروزش احساسات لطیف و شاعرانه دخترش تقش مهمی داشت و به .دیوان اشعار پروین اعتصامی علاقه فراوانی نشان می داد

صفحه 4:
ae در ا ۲ ‎mae;‏ رد یزان اد مي ند فارع] ادر تمام ‎Blas‏ 5 أز ‎St‏ ن ممتاز مرس بو له ان 0 0 الم م وه داستن همه ‎ais ia‏ د در حرتوآن خود أز همع جير أكاهى بيدا كيد ‎eee‏ باس ارف بو ‎ahs‏ ستانهای مختلفی راب ربان ‏م ا ‎oe‏ ان اه ی و ‎١‏ ال در ی ور ادا قاری كلس سل ‏او در تمام دوران تحصیلی, یکی آز شاگردان ممتاز مدرسه بود. لت پیش از ووود به مدرسة معلومات زبادى داشت ‎Pa‏ ‏3 الات و لسعو د كر د ‎eS‏ از ‎eae ‏زان نکسم‎ seis Lise tae alt ‏مختلفی را ‎ey 16‏ مه ۶ مات ا ‏سید که شال در مدز قيلي ‎SMES COW Se‏ ‏.تدريس ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‏يروين در نوزده تير ماه 1117 با يسر عموى خود ازدواج كرد و جهار ماه يس از عقد ازدواج به كرمانشاه به خانه شوهر رفت. شوهر يروين اعتصامى از افسران شهربانى و هنكام وصلت با او رئيس شهريانى در كرمانشاه بود. اخلاق نظامى او با روح لطيف و آزاده يروين مغايرت داشت. او که در خانه ای سرشار از مظاهر معنوی و آذبی و به دور از هر گونه آلودگی پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه ای وارد شد که یک دم از بساط عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همگامی این دو طبع مخالف نمی توانست دیری بپاید و سرانجام اين ازدواج ناهمگون به‌جذایی کشنید و پروین پس از:دو ماه و نیم اقامت در خانهاشوهر با

صفحه 5:
4 a , ‏قو‎ مه پیش از ازدواج. پدرش با چاپ مجموعه اشعار او مخالف بود و این ار را یا توجه به اوضاع و فرهنك آن روزكار, درست نمی دانست. آو فکر می کرد که دیگزان ممکن است چاپ شدن اشعار یک !دوشیزه راء راهی برای یافتن شوهر به حساب آورند اما پس از ازدواح پروین و جدائی او از شوهرش, به اين کار 1 مجموعه شعر بروين, حاو اشعاری بود که سالگی سروده بود و اه قصیده: قطعه عدرل ی رسای بیس عردم ال رو آشعار او کردند, به گونه ای که دیوان او در مدتی کوتاه بس آل پ, دست به دست میان مردم می چرخید و بسیاری باور نمی کردند که آن ها را یک زن سروده است, استادان معروف ‎ol‏ ‏زمان, مانتد دهخدا و علامهء قزوینی, هر کدام مقاله هایی درباره .اشعار او نوشتند و شعر و هنرش را ستودند

صفحه 6:
‎TT‏ اد ‎ ‎Sy. 9 ‎ ‏پروین مدتی کتابدار کتابخانه دانشسرای عالی تهران (دانشگاه تربیت معلم کنونی) بود. کتابداری ساکت و محجوب که بسیاری از مراجعه کنندگان به کتابخانه نمی دانستند او همان شاعر بزرگ است. یس از جاب دیوانش وزارت فرهنگ نیز از او تقدیر کرد. ‏معمولاً رسم است که دولت, دانشمندان و بزرگان علم و ادب را طی برگزاری مراسمی خاص, مورد ستایش و احترام قرار می دهد. در چنین مراسمی وزیر یا مقامی بالاتر, مدالی را که نشانه سپاس, احترام و قدردانی دولت از خدمات علمی و فرهنگی قرد مورد نظر است, به آو اهدا می کند. وزارت فرهنگ در سال ۱۳۱۵ مدال درجه سه لیاقت را به پروین اعتصامی اهدا کرد ولی او اين مدال را قبول نکرد. ‏گفته شده که حتی پيشنهاد رضا خان را که از او برای ورود به دربار و تدریس به ملکه و ولیعهد وقت دعوت کرده بود, نپذیرفت, روحیه و اعتقادات پروین اعتصامی به گونه ای بود که به خود آجازه نمی داد در چنین مکان هایی حاضر شود. او ترجیح می داد در تنهایی و سکوت شخصی آش به مطالعه بپردازد. ‏پروین اعتصامی که در ۱۵ سالگی درباره ستمگران و ثروتمندان به سرودن شعر پرداخته, چگونه می تواند به محيط اشرافی دربار قدم بگذارد و در خدمت آن ها باشد؟ ‏او که انسانی آماده, دارای شعوری خلاق و همواره درگیر در مسائل اجتماعی بود به این نشان ها و دعوت ها فریفته نمی شد.

صفحه 7:
عع 99 د ‎SD‏ يروين اعتصامى, يس از كسب افتخارات فراوان و درست در زمانى كه برادرش [ابوالفتح اعتصامى] ديوانش را براى چاپ دوم آن ‎Jee‏ می کرد, ناگهان در روز سوم فروردین ۰ بستری شد پزشک معاألح او, بیماری اش را حصبه تشخیص داده بود, اما در مداواى فا كيد و متأسفانه زمان درمان آو گذشت و شبی حال او بسیار بد شد و در بستر رگ افتاد. یمه شب شانزدهم فروردین ۱۳۲۰ يزشى خانوادكى اش را جندين بار به بالين او خواندند و حتی کالسکه آماده اي به در خانه اش فرستادند, ولی او نیامد و .... پروین در آغوش مادرش در سن ۳۵ سالگی چشم از جهان فرو بست. پیکر پاک او را در ‎ect abel‏ اش در شهر قم و کنار مزار پدرش در جوار خانم خضرت معصومه (س) به خاک سپردند ند. پس از مرکش قطعه شعری از او یافتند که معلوم نیست در ‎az‏ زمانی برای مزار خود سروده بود. این قطعه زا بر فزازش نقش کردندد آنچتانکه راددو عاطزه اش در ‎raul anny, gas: pays J‏ نا ام

صفحه 8:
اینکه خاک سیهش بالین است اختر چرخ ادب پروین است گر چه جز تلخی از ایام ندید هر چه خواهی سخنش شیرین است صاحب آنهمه گفتار امروز سائل فاتحه و یاسین است دوستان به که ز وى ياد كنند دل پی دوست دلی غمگین است خاک در دیده بسی جان فرساست سنگ بر سینه بسی سنگین است بيند اين بستر و عبرت كيرد هر كه را جشم حقیقت بين است هر كه باشى و زهر جا برسى آخرين منزل هستى اين است آدمى هر جه توانكر باشد جو بدين نقطه رسد مسكين است اندر آنجا كه قضا حمله كند جاره تسليم و ادب تمكين است زادن و كشتن و ينهان كردن دهر را رسم و ره ديرين است خرم آن كس كه در اين محنتكاه خاطرى را سبب تسكين است

صفحه 9:
ot

39,000 تومان