لباس مردم گیلان

صفحه 1:


صفحه 2:
پوشاک مردم گیلان با انديشه. سليقه. نوع کار و معیشت و ارتباط مردمان با طبیعت هماهتگ است و به دلیل پوشش مناسب با عقلید مذهیی و دینی ما نیز سازگار است. گیلانی ها هنوز هم در جشن های عروسی و در روستاها از اين لباس استفاده می کنند. 

صفحه 3:
لباس زنان گیلانی روسری و سربند: روسری و سربند جزو لباس های زنان گیاانی هستند.آنها از دو سربند. یکی در زیر (لچک) و دیگری بر روی آن (دستمال) استفاده می کنند. پیراهن: ۲ ۱ در دوطرف پیراهن دو چاک وجود دارد که اندازه چاک پیراهن و بلندی ن روی تنبان می آید. در جلوی پیراهن از یراق دوزی و چرخ دوزی از نخ های رنگی استفاده می شود. 

صفحه 4:
جلیقه جلو باز با يقه هفت می باشد كه سه دكمه و سه جيب در طرفین دارد سکک پشت جلیقه قابلیت گشاد و تنك كردن را به آن می دهد. دامنى كوتاه وير جين است كه به آن کوتاهتومان (تنبان) یا «گرد تومان» می گویند. گیانی هابه دامن بلند چین دار که در مرکز و شرق گیلان استفاده می شود . دراز تومان می گویند. در غرب گیلان تالشی ها آن را «شلار؟ می گویند 

صفحه 5:
چادرشب: زنان گیااتی چادرشب را برای گرم کردن کمر و جلوگیری از کمردرد هنگام کشاورزی و چیدن برگ سبز چای, نشاه. وجین و چیدن مرکبات در هوای سرد به دور کمر می یندند تا هم کمردرد نگيرند و هم گرم بمانند. 

صفحه 6:
چوخه یا چوخا: مرن یلق از کت پسمی پدعلم چرغه ی جوخا الستفاده مى تند آنها كت يشمي كوقاه رأ دز روزهای سره ود شب کت های بلند یا شولا می پوشند. اين کت های پشمی از يشم بز تهیه شده است. 

صفحه 7:
پشمی خود پیراهن نخی رنگ روشن می پوشند. مردان گیلانی یک شلوار ساده پشمی به رنگ سیاه می پوشند که به آن شلار می گویند و دمپای تنگ دارد. دمپای شلوار پیرمردان. لوله ای ساده و رای جوانان دکمه ای مردان گیلانی جلیقه ای در همه فصل ها به تن می کنند که ن را جلقته یا جلقده می گویند. جنس جلیقه برای فصول پاییز و زمستان از جنس شال و برای بهار و تایستان از پارچه های نازک تر است. 

صفحه 8:
كلاه : كلاه نمد: لباس مردان گیلانی است. رك نمدی و پوستین کلاه که از پوست بره تهیه ى.جنزو لباس مردان گیلاتی است ان گیلانی است. کلاه ترک دار تالشی. کلاه نمدی و پوستین کلاه که ا پوستین کلاه که از پوست یره تهی شد كلاه هاى مخ مى شد كلاه هاى مخصوص مردان كيلانى اند. 

صفحه 9:
مردان گیلانی در جشن ها و عروسی ها یک شال بهن دور کمر خود می پیچند. پای افزار: بیشتر ساکنان مناطق کوهستانی گیلان از چوموش نوعی پای افزر از جنس چرم ساده استفاده می کردند. از ديكر باى افزارهای محلی مردان گیلانی می توان از ارسی. چاروق. گیوه. پوتین گالش. چکمه. چوکوتور (چیکتور) و کفش چوبی یا کتله (دمپایی محلی) نام برد. 

صفحه 10:
لباس چوپانان گیلانی ‎JAE AS EES on i it‏ نمد است و آستین ندارد و در شب از نوع 0 ت و آستین ندار یا نام کول ن از چوپانان در روز لباسی با نام کوا ‏شولا» استفاده می کردند. دیگری به نام «شولا» استفاده می ‎ 

صفحه 11:


صفحه 12:
لباس زن شرق گیلان به لباس «قاسم آبادی». زن غرب گیلان «نالشی» و از لباس مرکزی گیلان با عنوان هرسوخی» موق شنت در غرب گیلان زنان تالش از روسری های پهن و سفید استفاده می کنند. 

صفحه 13:


صفحه 14:


صفحه 15: