بنام خدا استاندارد حسابرسي شماره 32 اهميت در حسابرسي كليات • • • • "اهميت" يكي از مفاهيم بنيادين حسابرسي است. اهميت در تمام مراحل حسابرسي ،اعم از برنامه ريزي و اجرا، و نيز ارزيابي و گزارشگري نتايج حاصل از آن مورد توجه قرار مي گيرد. حسابرس در مراحل برنامه ريزي و اجراي حسابرسي ،با تعيين سطوح اهميت ،دامنه رسيدگي هاي خود را مشخص خواهد كرد که اين نكته در بند دامنه رسيدگي گزارش حسابرس قيد ميشود. حسابرس در مراحل ارزيابي و گزارشگري نتايج حسابرسي ،تنها تحريفهاي با اهميت را مورد توجه قرار مي دهد که بر اين ميشود. موضوع نيز در بند اظهار نظر گزارش حسابرسي تاكيد تعريف ميشود كه • اطالعاتي با اهميت تلقي حذف يا تحريف آن بتواند بر قضاوت و تصميم گيري يك شخص منطقي كه از صورتهاي مالي استفاده مي كند ،تاثير بگذارد. ابعاد اهميت • اهميت داراي دو بعد كمي و كيفي است. • حسابرس براي قضاوت نسبت به تعيين درجه اهميت اقالم (بي اهميت ،با اهميت يا بسيار با اهميت بودن) بايد به هر دو بعد همزمان توجه داشته باشد. نقش قضاوت حرفه اي • اگرچه در دستورالعملهاي حسابرسي بعضًا راهكارهايي براي تعيين درجه اهميت اقالم توصيه شده است ،اما در نهايت تعيين اين كه چه چيز با اهميت است مستلزم بكارگيري قضاوت حرفه اي است. اقالم بي اهميت • اگرچه اقالم بي اهميت روي برنامه ريزي و اجراي حسابرسي ،و همچنين ارزيابي و گزارشگري نتايج حاصل از آن بي تاثيرند ،اما حسابرس بايد احتمال وقوع تحريفهاي با مبالغ كم اهميتي را نيز مورد توجه قرار دهد كه مجموع آنها مي تواند اثر با اهميتي بر صورتهاي مالي داشته باشد. سطوح مورد توجه اهميت • حسابرس اهميت را در دو سطح زير مورد توجه قرار مي دهد: •• در سطح صورتهاي مالي به عنوان يك پيكره واحد. •• در ارتباط با هر يك از مانده حسابها ،گروه هاي معامالت و موارد افشا. • در عين حال موضوعاتي چون موارد زير نيز مي تواند مبلغ اهميت را تحت تاثير قرار دهد: •• الزامات قانوني و مقرراتي . •• مالحظات مربوط به هر يك از مانده حسابهاي مندرج در و روابط بين اين اقالم. صورتهاي مالي رابطه خطر و اهميت حسابرسي • خطر حسابرسي با اهميت رابطه معكوس دارد. • هر اندازه سطح اهميت باالتر باشد ،خطر حسابرسي كاهش مي يابد و برعكس. • مالحظات مذکور بايد در تعيين ماهيت ،زمان بندي اجرا و حدود روشهاي حسابرسي در نظر گرفته شود. • چنانچه حسابرس در مراحل بعدي حسابرسي به اين نتيجه برسد كه برآورد اوليه وي از سطح اهميت باال بوده و بايد آن را كاهش دهد ،آنگاه سطح خطر حسابرسي افزايش مي يابد. رابطه خطر و اهميت حسابرسي • حسابرس در اين موارد يكي از دو اقدام زير را اتخاذ خواهد كرد: •• كاهش سطح برآوردي خطر كنترل ،در صورت امكان، پشتوانه الزم براي سطح جديد (پاينتر) از راه و تامين افزودن آزمون كنترلهاي داخلي. گسترش يا •• كاهش خطر عدم كشف از راه تعديل ماهيت ،زمان حدود آزمونهاي محتواي برنامه ريزي بندي اجرا و شده. تعديل سطوح اهميت و خطر برنامه ريزي شده به موازات گردآوري و ارزيابي شواهد • اگر نتايج عمليات و وضعيت مالي واقعي واحد مورد رسيدگي با پيش بيني هاي اوليه حسابرس تفاوت محسوس داشته باشد، آنگاه برآورد وي از اهميت و خطر حسابرسي تغيير خواهد كرد. ارزيابي اثر تحريفها • حسابرس به هنگام ارزيابي مطلوبيت ارائه صورتهاي مالي بايد با اهميت بودن يا نبودن جمع تحريفهاي اصالح نشده اي را كه در جريان حسابرسي كشف شده است ،تعيين نمايد. • منظور از جمع تحريفهاي اصالح نشده ،اثر جمعي موارد زير است: •• تحريفهاي كشف شده توسط حسابرس ،از جمله خالص تحريفهاي كشف شده اصالح نشده در دوره قبل. اثر •• بهترين برآورد حسابرس از ساير تحريفهايي كه نمي مشخص شناسايي شود(يعني خطاي تواند به طور تعميم يافته). ارزيابي اثر تحريفها • حسابرس بايد با اهميت بودن يا نبودن جمع تحريفهاي اصالح نشده را تعيين كند. • اگر حسابرس به اين نتيجه برسد كه اين گونه تحريفها با اهميت است بايد از مديريت واحد مورد رسيدگي بخواهد صورتهاي مالي را اصالح كند. • درصورتي كه مديريت واحد مورد رسيدگي با تعميم تحريفها مخالفت ورزد آنگاه حسابرس ممكن است گسترده تر اجرا روشهاي حسابرسي را به طور كند تا به نتيجه دقيقتري دست يابد. ارزيابي اثر تحريفها • اگر مديريت واحد مورد رسيدگي از اصالح صورتهاي مالي خودداري ورزد و نتايج اجراي روشهاي اضافي حسابرسي ،حسابرس را نسبت به بي اهميت بودن جمع تحريفهاي اصالح نشده متقاعد نكند ،حسابرس بايد گزارش خود را مطابق مندرجات بخش 71 استانداردهاي حسابرسي تعديل كند.
70,000 تومان